|
Reese Witherspoon
W życiu układa się czasem równie dobrze jak w filmie. Reese jest na to doskonałym przykładem. W 1999 roku poślubiła Rayan'a Phillippe. Wprawdzie po raz pierwszy spotkała go jeszcze przed wspólnym występem w "Szkole uwodzenia", a okoliczności były naprawdę wyjątkowe, ale opinia publiczna nieraz głosiła inaczej. Co ciekawe w tym samym związku trwa do dziś. Niby nic sensacyjnego, ale jak na amerykańskie realia... Co poniektórzy złośliwi zapewne próbują porównywać kariery owego małżeństwa, ale sam Rayan zdaje się nie zaprzątać sobie tym głowy. Jest szczęśliwy i zdołał pogodzić z sobą swoje niezaspokojone ambicje. Wspomnę jeszcze, iż oboje dorobili się dzieci: córki - Avy Elizabeth i syna Deacona. Kariera Reese nie stanowi przeszkody dla jej prywatnego życia. Jest kobietą obrotną, która może być zarówno kochającą żoną i wspaniałą mamą, jak i dobrą, zaangażowaną aktorką. Zawsze mówiła, że nie musi wybierać między karierą, a rodziną i może mieć obie te rzeczy. Jest to doskonałym przykładem na to, że dobrych ról nie odgrywa się w przeróżnych superprodukcjach, tylko w życiu.
» Filmografia Autor biografii: Michał 'Dusqmad' Jaglarz |
|
|||||
Któż
sądził, iż Reese Witherspoon w tak szybkim tempie stanie się jedną z większych
gwiazd show-biznesu, a zarazem laureatką Oscara? Niewielu chyba prognozowało, że
niebagatelny sukces to sprawa zaledwie kilku chwil, a dołączenie do grona
najpopularniejszych blondynek w Hollywood to błahostka. Dla kogoś kto idzie
przez życie tak śmiałym i pewnym krokiem rzeczywiście nie jest to zbyt głęboki
problem.
Ten cytat powinien w pełni odzwierciedlać sytuację zawodową omawianej aktorki.
Tak, nie ulega najmniejszej wątpliwości, że jej twarz szaremu widzowi znana jest
przede wszystkim z komedii. Na dużym ekranie zadebiutowała u boku słynnego Jima
Carreya w filmie "Człowiek z księżyca". Już wtedy po raz pierwszy została
nominowana do filmowej nagrody, w tym przypadku było to Young Artist Award.
Pomyśleć tylko, że zaledwie rok później znów została wyróżniona w podobny
sposób. Powodem ku temu okazał się występ w "Desperate Choices: To Save My Child".
Dobra passa trwała... Trzecią z rzędu nominację (żeby było śmieszniej ponownie
do Young Artist Award) zawdzięcza "Jackowi Niedźwiadkowi". W filmie tym zagrała
u boku Danny'ego De Vito co zapewne wpłynęło na to, że szybko zdobywała nowe
doświadczenia. Takim małym przełomem okazał się występ we "Freeway". Dlaczego? O
dowody nie będzie trudno - nagroda dla najlepszej aktorki na Katalońskim
Festiwalu Filmowym w Sitges w Hiszpanii oraz statuetka zdobyta podczas Cognac
Festival du Film Policier. Wystarczy? Nie? W takim razie dodam do tego jeszcze
bardzo pochlebne opinie tych, którzy pozwolili sobie na przygodę z owym filmem.
Jest to bowiem bez wątpienia największy dowód uznania. Dotąd jeszcze nie można
było mówić o wielkim sukcesie. Fakt, jak na jej wiek osiągnięcia były bardzo
imponujące, niemniej szybko mogliśmy się przekonać, że to dopiero przedsmak
wszelakich umiejętności. W 1990 roku przepustką do zupełnie innego, filmowego
świata okazał się "Lęk". W tej produkcji wiarygodnie i zadowalająco odegrała
rolę z pewnością niełatwą. Odtąd na liczniku pojawiała się coraz większa
prędkość, niewątpliwie był to kluczowy moment całej tej dość błyskotliwej
kariery. Odtąd mogła pozwolić sobie na sprawdzenie swoich sił w solidnym kinie,
w którym nie ma miejsca dla aktorskich laików ("Półmrok", "Miasteczko
Pleasantville"). Wypada również wspomnieć o "Wyborach", które to przyczyniły się
do otrzymania nagrody Narodowego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych, a także
nominacji do American Comedy Award, Złotego Globu oraz Golden Satellite Award.
Do olbrzymiej grupy widzów dotarła w "Szkole uwodzenia". Rola ta była dość
specyficzna, musiała bowiem wcielić się w postać nietypową na tle amerykańskiej
kultury, a krótko mówiąc dziewicę, która nie ma ochoty współżyć przed
wkroczeniem w dorosłość. Co prawda z początku odrzuciła tą propozycję, niemniej
po rozmowach z reżyserem i Rayan'em Phillippe (przyszłym mężem) nie była w
stanie odmówić. O kolejną, jak na tamten czas wręcz wymarzoną rolę nie było już
tak łatwo, niemniej Reese wykazała się prawdziwą siłą przebicia pokonując w
rywalizacji taką gwiazdę, jak Cameron Diaz. Skutkiem okazał się występ w "American
Psycho". To jednak jeszcze nic. Tak, nic... W końcu aktorka zawsze miała wielkie
ambicje i widziała siebie przede wszystkim na pierwszym planie. Najdziwniejsze
jest to, że nie musiała czekać zbyt długo. Rok później jej wielką szansą okazał
się film "Legalna blondynka", niskobudżetowiec kosztujący zaledwie 10 milionów.
Pozory stwarzał wiadome, niemniej jednak Whitherspoon swoją kreacją bez
wątpienia przyczyniła się do jego wielkiego sukcesu, a tym samym otrzymała
nominację do Złotego Globa i zaczęła być kojarzona z komediami romantycznymi.
Swoją pozycję bez najmniejszego problemu obroniła dzięki sukcesom "Dziewczyny z
Alabamy" i drugiej części "Legalnej blondynki". W pewnym momencie zapewne
uświadomiła sobie, iż czas podjąć nowe wyzwania, przestać się szufladkować i
zupełnie zmienić wizerunek słodziutkiej, ubranej na różowo blondynki. Nie jest
to jednak łatwa sprawa. Znów nadszedł czas na zachowanie zimnej krwi i
determinacji. Musiała teraz powalczyć o to, aby móc wystąpić w "Vanity Fair", co
wiązało się między innymi z nauczeniem się typowego, angielskiego akcentu. Choć
trzeba przyznać, iż sam film zbierał najrozmaitsze oceny to jednak Reese tylko
te najwyższe. Nie był to jednak koniec. Zaledwie rok później za sprawą występu w
"Wiernym ogrodniku" otrzymała Oscara, Złotego Globa i nagrodę BAFTA. Aktorka angażuje się w coraz to
większą liczbę projektów, a jej kariera nabiera jeszcze szybszego tempa. To z
pewnością dobrze wróży jej nazwisku. Czy więc ma szansę dać się poznać z innej
strony, w gatunku innym, niż komedia na szerszą skalę? Niewątpliwie. Sądzę, że stanowi to tylko
kwestię czasu.
Rodzice zawsze marzyli, aby ich córka w życiu odegrała nieco inną rolę. Chcieli,
aby kształciła się i w pewnym etapie życia ukończyła uniwersytet. Myślę, że już
wkrótce będziemy się cieszyć, iż jej kariera toczy się obecnym biegiem.
Wprawdzie sama zainteresowana żałuje, iż nie ukończyła studiów, ale nie jest to
przyczyną żadnych, nawet najmniejszych kompleksów. Dobrze, że rodzice zawsze ją
wspierali i zrozumieli całą tą decyzję. Z pewnością przyszłą aktorkę mogło to
trochę podnieść na duchu, niemniej fakt pozostaje faktem. Nikt nie wróżył nawet
najmniejszego sukcesu.
