Julia Gierczak – Między słowem a ciałem. Przestrzeń dialogu w kinie współczesnym. Wong Kar Wai i kontaksty [RECENZJA]
Porozmawiajmy, czyli nowe spojrzenie na twórczość Wong Kar –Waia
W dobie XXI wieku, zdominowanego przez najprzeróżniejsze multimedia i atrakcje techniczne coraz bardziej palącym problemem jest nieumiejętność nawiązania międzyludzkiej komunikacji. Nieodłącznym naszym atrybutem, w przeciągu zaledwie kilku ostatnich lat, stał się telefon komórkowy. Większość z nas nie wyobraża sobie codziennego funkcjonowania bez poczty elektronicznej, a niekiedy nawet komunikatorów internetowych w postaci chociażby gadu-gadu czy skype. O ile łatwiej jest nam przecież coś zdawkowo napisać, wymienić informację przez smsa niż normalnie „po ludzku” z kimś porozmawiać.
Książka Julii Gierczak „Między słowem a ciałem. Przestrzeń dialogu w kinie współczesnym. Wong Kar Wai i kontaksty” za punkt wyjścia stawia sobie właśnie problemy związane z porozumiewaniem się ludzi. Autorka na przykładzie subiektywnie wyselekcjonowanych filmów współczesnych reżyserów, stara się prześledzić komunikacyjne konteksty i uwarunkowania. Jej praca skupia się na odnajdywaniu pewnych wspólnych kodów i motywacji funkcjonujących w przedstawianych światach, które czasami ułatwiają komunikację, a czasami zupełnie ją uniemożliwiają. Analizuje różne warianty porozumienia biorąc pod uwagę wiele czynników m.in. kulturę, miejsce, czas, rekwizyty, które warunkują wzajemną wymianę myśli. Punktem wyjścia dla niemal każdego filmu jest interakcja: czy to reżysera z widzem, czy też samych bohaterów funkcjonujących w diegetycznym świecie utworu. Gierczyk problemy związane z dialogiem wpisuje w szeroki wielokulturowy dyskurs filmowy, analizując wybrane utwory zarówno z kinematografii europejskiej, amerykańskiej, ale także azjatyckiej. Odwołuje się do dzieł reżyserów o dawno już ugruntowanej pozycji twórczej jak m.in. Wood’ego Allena, Davida Lyncha, Mike’a Leigh, Quentina Tarantino, ale także tych, których dzieła dopiero od niedawna goszczą na europejskich ekranach: Kim Ki-duka, Todda Solondza, czy Paula Thomasa Andersona. Nie brakuje także polskiego akcentu, który stanowi twórczość Marka Koterskiego.
Najwięcej uwagi autorka poświęca rozważaniom w kontekście bogatej twórczości uznanego hongkońskiego reżysera Wong Kar- Waia, którego filmy stanowią doskonały materiał do głębokiej analizy poruszanego tematu. Książka nie jest monografią, a raczej luźnym szkicem rozważań o roli dialogu, wewnętrznego monologu, czy wręcz braku komunikacji pomiędzy różnymi bohaterami w kinie współczesnym. Bogata bibliografia i niezwykle trafnie wybrane cytaty mogą stanowić punkt wyjścia do dalszych i głębszych poszukiwań w nigdy przecież do końca nieodgadnionej materii jaką jest międzykulturowy i międzyludzki dialog, tak różnorodnie prezentowany zwłaszcza w kinie. Szkoda tylko, że autorka nie pokusiła się o próbę finalnego podsumowania własnych rozważań i wniosków.
Książka „Między słowem a ciałem. Przestrzeń dialogu w kinie współczesnym. Wong Kar Wai i kontaksty” jest pozycją dostępną w dwóch wersjach – tradycyjnej papierowej oraz elektronicznej, która oferuje szereg odwołań hipertekstowych do zewnętrznych źródeł (strony internetowe, biografie twórców itd.) co znacznie ułatwia czytelnikowi dotarcie do dodatkowych informacji pozwalających zgłębić temat. Pozycja okaże się z pewnością cenną lekturą dla wszystkich, którzy zechcą udać się z autorką w interpersonalną „podróż” po kinie współczesnym.
Tytuł oryginalny: Między słowem a ciałem. Przestrzeń dialogu w kinie współczesnym. Wong Kar Wai i kontaksty
autor: Julia Gierczak
wydawca: Novae Res
